Yıl 922 bi karabulut almış İzmir yakasında. Sarıvermiş yurdumuzu dört baştan. Gadını, erkeği, genci, yaşlısı, hastası, dinci tek guvvet olmuşlar düşmana garşı durmuşlar. Efeler yiğitler omuz omuza el ele.

Content/images/04fb30f8-61c5-45e6-a245-e50515ec58dc.jpg

Mavzeri gapan gah deyip çıkmış cavır düşmanına

Daşına toprağına herkes kurban Anadoluma.

Günler günleri aylar ayları govalamış. Memleket yangın yerine dönüp dururken Mustafa Kemal adı sarmış her yanları!

Yeşerdivermiş tüm umutları…

Content/images/396916ff-fe61-439d-b249-4170a5e2f350.jpg

İşte o vakıtlar Denizli’ nin Yarengüme’ sinde şimdiki adıyen Tavas’ ta bi Memed efe yaşamış. Yüreği bi ateş,  bi yel, bi fırtınaymış. Yediden yetmişe herkes garşı goyarken düşmana bi yanda, bi bacağı gopuk Memed efe, Memed aga!

Balkan harbinde şarapnel patlamış yanında. Bacağı gitmiş amma yüreği bi yanardağ haaa! 

Content/images/8f59b815-a760-4ca9-a1cb-fce1e76dcc7e.jpg

Heey! Gökçen Efe, Yörük Ali, Demirci Efeler garşı goyarken düşmana evde oturmek yaraşır mı ülen Memed Efe’ nin şanına? Yaraşmaz elbette!

Eyi eyi de, günler geçmiş aradan Memed Efeme bi dert vermiş Yaradan. Gafasında gura gura;

“ işe yarameyom, düşmana-cepheye varameyom ” deye başlamış üşümeye…

Tövbe tövbe yarabbim!

Za zaa zangır zangır titremeye…

Yazın bile, zoba yanıyomuş yanında. Dokuz dane yorgan örtüyorlarmış üstüne yinede:

 “ Üşüyom donuyom ” deyomuş. 

Dasasından gahrolup ölüyomuş…

Content/images/61213e91-a421-4760-a1fc-2e8407f5166e.jpg

Deeee ne vakıt, Mustafa Kemal Paşa, arkıdeşleri; gözel yurdumuzdan gahpe düşmanı sökmüş, goca İzmir denizine dökmüş.

İşte o anda, dehşet bi şey olmuş Memed Efenin üşümesi donması geçmiş.

Yüreği tüm ulus gibi ferehlayıvemiş.

Sonra, sona halk denen böyük usta bi türkü yakmış bu hususta!

Yıllar yılı çalınsın söylensin deye…

Buyrun Memed Efenin Türküsünü dinlemeye.

Content/images/27445cc5-f138-4952-85d5-e77c00e3af75.jpg

Zobalarında guruda meşe yanıyor Efem

Yanıyor ya Memed Efem de, üşümüş de donuyor.

Boncuklu Gelin ortalıkta dönüyor da dönüyor.

Aslanım da Efeler vay vayyy!

 

Gar mı yağıp da Yarengüme’ nin dağına efem

Memed Efem de, oturu da vermiş Efelerin de sağına

Çıkam ha ben der, çıkam şu dağların başına da başına da

Aslanım da Efeler vay vayyy!

Content/images/c215b501-7aa5-4891-a2cc-7134a9f4fa67.jpg

Özay Gönlüm 5 Şubat 1940 yılında Denizli’ de doğmuş Türk Halk müziğimizin en büyük değerlerinden biridir. Özellikle Denizli yöresine ait türküleri sesi ve sazı yaren ile mikrofonlara taşımıştır. Söylediği Ege türkülerinin güzelliğinin yanı sıra, taklit yeteneği, şovmenliği, fıkraları ve kullandığı o güzel Denizli şivesiyle folklora zenginlik katmıştır.

Türk Halk Müziğinde bir ekol olan Özay Gönlüm, 30 kaset, 30 civarı 33’lük/45’lik ve 200 kadar türkünün derleyicisi veya kaynak kişisidir.

Türküleriyle 34 yıl boyunca tüm beğenileri toplamış, iki yıl akciğer rahatsızlığı ile savaşmıştır. 1 Mart 2000 yılında hastalığına yenik düşerek hayata gözlerini yummuştur.

 

“ Büyük usta Özay Gönlüm’ ün sesinden Hasan Benimser kaleme almıştır. “

Saygıyla anıyoruz…