Babaannem derdi ki:

“Herkese iyi olamazsın kızım…
Kötü olmanın da kıymetini bil…
Sere serpe mavi boncuk dağıtan,
İyi mi olurmuş hiç?
Herkesle iyiysen kötüsündür belki,
Herkesle kötüysen,
Kim bilir belki iyi…
Sen, sen ol…
Gülüşlerine kastı olanları,
Tez vakitte defterinden sil…! "

“ Bazen bir kalemi yurt edinirmiş insanın gönlü...
Sığsa sığsa, belki üç beş kitaplık ömrü…”

Content/images/4d647b51-4e3d-40f2-96f3-9241745d74b0.jpg

Babaannem derdi ki:

"Derdine dert deme kızım...
Derdin sana yaşamak için dermandır...
Bilesin ki her dert dediğin
senin dayanma gücünü sınayan fermandır...

Dönersin, dolaşırsın, kendine gelirsin...
Derdi olmayan kendine yabandır..."

Content/images/f1cbfa4f-2073-4255-b607-7d45e502a911.jpg

Babaannem derdi ki:

"Yaptığını inkar eden fikirden yoksun,
kendi gölgesinden bile çekinen korkaktır.
Ettiğini " ettim " diyen neden korksun?
Mutlaka mantıklı bir nedeni vardır.

Kırk defa ölçüp de bir defa biçen
feleğin çemberinden hop diye geçen
zarardan kaçarak doğruyu seçen
ağzından çıkanı kulağı içen korkar mıymış hiç?
Sen dilinin arkasında dur kızım, 
varsın o kalıversin dediğinden hariç.

Keser, hem döver, hem keser...
Sen keser ol;
keser varken aranır mı hiç çekiç?

Content/images/6ef57e6b-800d-4028-95dc-4435c9e7cfa8.jpg

Babaannem derdi ki:

"On yaşına kadar oyunla
yirmiye kadar boyunla 
otuza kadar huyunla
sonrasında el yordamınla yaparsın her şeyi...

Yaşamın teranesi böyle gelmiş, böyle gider...
Büyük avutur, küçük avunur...
Toyun oyununa uymazsa eğer erginler, 
her şey, herkes yolunu şaşırır,
yol başka bir derbeder...

Tek anahtar sevgi kızım...
Ananın bağrına bastığı taş,
yüreğinin yongalarıyla pişirdiği aş...
Aş olmadan yürür mü baş?

Kırılır, ancak küsemez analar...
Gül de ana, gülistan da ana...
Sevgi en kalın buzu eritir...
Güllük olmazsa ne olur buralar?

Devran bildiğini tutsun...
Analar affı bilsin, kusuru unutsun...
Sen de anasın, yoksa çok yorulursun...

İki arada bir derede 
kah kavgada, kah gerginlikte
kah meydanın gördüğü düğünde,
bekleme, 
sevgiyi hatırlatan hep sen ol, 
n' olursun..."

Content/images/e62584fa-3f57-408d-8544-d7f9cdb37bd1.jpg

Babaannem derdi ki:

"Hamura çok su katarsan cıvır kızım, 
yoğuramazsın...
Herkesin kıvamı var,
bol keseden atarak 
huzuru doğuramazsın...

Sevgidir insanın hamurunun suyu ...
Ne fazlası, ne azı...
Nice ekmekler var ki yiyeni yemiştir...
Olanı oldurmayan, 
olmayanı olduran 
insanın huyu...

Ne eline yapışsın, ne de güçlük çek...
Ağız tadı, her şeyi yoğurana dek...

Zaman ateş; emeği pişirir elbet...
Bilmez misin,
ancak el yordamını bilenin elinde
bir şeye benzer ekmek..."

Meral Demir

S/ÖĞÜT-Babaannem Derdi ki serisinden