Göğsümdeki kitleyi kendi kendimi muayene ederken tespit ettim. Parmaklarımla hissettiğim o an, içime hiç iyi şeyler doğmadı. Sadece bunu eşimle paylaştım ve bir hafta takip edeceğimi eğer kaybolmazsa doktora gideceğimi söyledim. O bir haftayı uykusuz, huzursuz ve kafamda bir sürü soru işaretleriyle geçirdim. Bir hafta sonunda jinekoloğuma gittim. Şikayetlerimi anlattım ve oda bazı tahliller yaptırmam gerektiğini söyledi.

Content/images/dbee8c6c-17e0-4db6-99ed-3ad875f11cdb.jpg

İlk önce meme ultrasonu çektirdim sonucunu doktoruma gösterdiğim zaman yüzündeki değişimi hala unutmuyorum. Sonra beni genel cerrahi bölümü muayene etti ve benimde elime gelen ultrason sonucunda da görünen 4 cm büyüklüğünde bir kitlenin olduğunu söylediler. Daha net teşhis koyabilmek adına meme MR' ı istediler. Hastane dışında bir görüntüleme merkezinde meme MR' ını da çektiler. Bir an önce her şeyi öğrenmek istiyordum ve tekrar genel cerrahi doktorunun yanına gittim. 

Content/images/78d05f7f-8222-40e7-aa37-245ee0408797.jpg

Meme MR' ını inceledikten sonra, meme kanseri olduğumu, hemen ameliyat olmam gerektiğini ve kitlenin alınıp patoloji bölümünde tahlil yapılacağını belirttiler. O an, etrafımdaki her şey durdu sadece kalp atışımı duyuyordum ve yanımda annem vardı. Döndüm ona baktım boş boş ve içimden ben ölüyorum dedim. Ben kanserdim, 27 yaşındaydım ve tek düşündüğüm bana ne olacaktı? Peki, oğlum daha çok küçük! Onu annesiz mi bırakacaktım? Ya eşim yıkılacaktı duyunca kanser olduğumu! Hayat gerçekten çok acımasızdı...

Content/images/3b5804d1-2109-40ac-8609-04f3bdd38be7.jpg

Bir anda film şeridi gibi geçti her şey gözümün önünden. Sadece tek doktor muayenesiyle karar vermek zordu ve başka doktorlara da gittim. Hepsi aynı şeyi söyledi: Ameliyat olmanız gerekiyor! Tam biyopsi olmaya karar vermişken beni ameliyat eden doktorumla, yani Prof. Dr. Cihan Uras ile tanıştım. Kendisi şu an, Acıbadem Meme Sağlığı Başkanıdır. Beni hemen muayenehanesine çağırdı. Randevu aldım gittim. Yaptırmış olduğum ne kadar tetkik, tahlil varsa onları da yanıma aldım, gösterdim. Kendisi de beni elle muayene etti ve tam o sırada sol koltuk altı lenflerde 5 cm boyutunda bir kitle daha buldu. Bu kitlenin daha anlamlı olduğunu ve oradan göğsüme sıçradığını söyledi. Meme koruması yapabilirim yani sadece kitleyi alıp o bölgeyi temizleyip kapatabilirim ama ameliyat sırasında farklı şeylerle karşılaşırsam komple almak zorunda kalırım, dedi. 

Content/images/49108125-e5a6-48c9-9ce5-5be3194df7b9.jpg

Ben ölmek istemiyordum yaşamak, hayata tutunmak, sevdiklerimle gülmek, eğlenmek, oğlumun büyüdüğünü görmek istiyordum.

Bu mücadeleye girerken hiç bir zaman kendimi başaramayacağım diye içime kapatmadım. Tam tersi benim en büyük ilacım; moralimin yüksekliği ve oğlum oldu. Daha yapacak çok şeyimiz vardı Çınarımla. Yolun sonu henüz benim için gelmemişti, gelmemeliydi… 

Sanmayın ki kolay atlattım! Hiç öyle değil ama her zaman güçlüydüm ve psikolojik destek hiç almadım. Yaşadığım tüm sıkıntıların üstesinden geldim beni yenemedi kanser. Lütfen bu hastalıktan korkmayın, yılmayın ve mücadeleyi bırakmayın. İlk başta kendiniz ve sonra sevdikleriniz için...

Anlatacaklarım burada bitmedi haftaya görüşmek üzere gülün ve hep mutlu olun. Sevdiklerinize sıkı sıkı sarılın.

Ezgi Yörük Palabıyıklı